Σοφότερους αλλά όχι και απολύτως ευτυχισμένους άφησε στο πέρασμα της η 5η αγωνιστική τους φίλους της Λαμίας. Ένα ματς που μεσοβδόμαδα και… ιδίως ύστερα από το πρώτο θετικό απότελεσμά στην σεζόν θεωρούνταν τελικός, τελικά χάθηκε, ή καλύτερα… δεν κερδήθηκε. Παρόλα αυτά κατά έναν μαγικό τρόπο ο κόσμος που άδειαζε το γήπεδο μισοχαμογελούσε.
Αιτία…;
Η εικόνα του ΠΑΣ που ανεβαίνει σκαλιά ανα προπόνηση θα έλεγα κι όχι αν ματς. Η εικόνα της ομάδας που αν ξεκινούσε το πρωτάθλημα με αφετηρία τον σημερινό αγώνα, μάλλον το ταμείο δεν θα έδειχνε 2 αλλά κάτι παραπάνω. Υποθέσεις.
Το γεγονός είναι ένα. Η Λαμία δεν δείχνει το πρόσωπο του Μπάμπη Τεννέ αλλά ούτε αυτό του Αγρινίου. Δείχνει ένα upgrade της προηγούμενης αγωνιστικής που αφήνει περιθώρια και για επόμενα στάδια. Αυτό εύκολα το αντιλαμβάνεται κανείς κυρίως όταν βλέπει τον Καραγκούνη να χάνει δυο μεγάλες ευκαιρίες πατώντας επιτέλους στο κουτί. Όταν βλέπει τον Δημούτσο να αποκτά περισσότερα τρεξίματα και να φτάνει απειλητικά ως το τόξο της αντίπαλης περιοχής και όταν βλέπει τις δυο πλευρές και τους παίκτες που τις απαρτίζουν να δουλεύουν αρμονικά.
Στο προηγούμενο κομμάτι μου, είχα αναφέρει χαρακτηριστηκά το θέμα του αριστερού εξτρεμ και αυτό του δεξιού μπακ. Καραμάνος-Βασιλαντονόπουλος κόντρα στον Παναιτωλικό, Καραγκούνης-Σκόνδρας με την Ξάνθη, αντίστοιχα. Δεν ήταν τυχαίο που όλη την εβδομάδα που μας πέρασε ο Μάκης Χάβος δούλεψε σε αυτό και εν τέλει το διόρθωσε, δείχνοντας στο γήπεδο ότι το “έργο” κύλησε καλύτερα και θα κυλάει καλύτερα με την πλήρη ενσωμάτωση του Μαστούρ. Είναι κομβικής σημασίας να έχεις τα φτερά σου, πρώτον αμυντικά δεμένα επικοινωνόντας ο ένας με τον άλλον και δεύτερον ικανά να δημιουργήσουν κινδύνους στον αντίπαλο. Το βράδυ της Δευτέρας συνέβησαν σε ικανοποιητικό, για τα δεδομένα, αποτέλεσμα. Στο επόμενο… επεισόδιο μένει να δούμε και μια εξίσου καλή επικοινωνία μεταξύ επιθετικού και δεκαριού αφου οι δυο τους δείχνουν να κρατουν μεγάλες αποστάσεις όταν επιτίθεται η ομάδα με αποτέλεσμα οι μπαλιές που “σπάνε” από τον μετρ στον συγκεκριμένο τομέα, Μπαράλες, να περνούν ανεκμετάλλευτες από τον Μπερτόλιο, ο οποίος επίσης δείχνει μέχρι στιγμής να σκέφτεται περισσότερο το παράλληλο από ότι το κάθετο ποδόσφαιρο.
Όλα τα παραπάνω φυσικά, έγιναν στο δεύτερο 45λεπτο με τον κόουτς του ΠΑΣ να εξηγεί στην συνέντευξη Τύπου το γιατί, κι εμείς να ακούμε το προφανές που κάποιοι με ευκολία προσπερνούν. Ποιό είναι αυτό; Το άγχος της πίεσης. Αυτό που η κερκίδα και πάσης φύσεως φίλαθλος αψηφά. Βλέπεται τα πράγματα δεν έχουν έρθει στρωμένα όπως την περίοδο της ανόδου που η Λαμία περνούσε ως φαβορί από την πρώτη αγωνιστική από όλα τα ματς, ούτε όπως πέρσι που μετρούσε την ίδια στιγμή 4 βαθμούς, με Ολυμπιακό και ΑΕΚ μέσα. Τώρα η μπάλα είναι βαριά και σε κάθε παιχνίδι από εδώ και στο εξής πρέπει να μαζεύεις βαθμούς. Με αυτό το βάρος έζησαν το πρώτο ημίχρονο οι ποδοσφαιριστές και με αυτό θα ζουν δυστυχώς από εδώ και στο εξής μέχρι να ξεφύγεις από τον πάτο του βαρελιού. Είναι ένας ομολογουμένως πολύ σκληρός παράγοντας που οφείλουν να συμπεριλάβουν άπαντες στο μυαλό τους ως έναν επιπρόσθετο παίκτη στο γήπεδο.
Ειδικά σε ματς με ισάξιες ή του χεριού σου ομάδες που σου δίνεται η αίσθηση ότι τις έχεις στο χέρι αλλά με κάποιες κλασικές φάσεις που δέχεσαι, μπορούν όλα να έρθουν τούμπα. Η πιο ειλικρινής δήλωση ήταν αυτή του Ράσταβατς μετά την λήξη της αναμέτρησης. Όσο κι αν θέλουν κάποιοι να την παραβλέψουν, είναι ορθή. Η ισοπαλία ήταν το δίκαιο αποτέλεσμα χθες στο ΔΑΚ. Και με σκορ 1-1 θα συμπλήρωνε κάποιος. Λίγο το άγχος, λίγο οι γνωστές αμυντικές αστάθειες οδήγησαν τον Σαράνοφ (αυτόν τον άξιο εμπιστοσύνης τερματοφύλακα) σε τρεις τεράστιες επεμβάσεις. Ας μην το περνάμε στο ντουκου.
Ο λαός είναι σοφός, μόνο όταν παραδέχεσαι τα λάθη σου γίνεσαι καλύτερος. Αρκεί που αυτό το γνωρίζει καλά ο Χάβος, το γνωρίζουν καλά κι οι παίκτες…
Υ.Γ.1: Όσο οι αντίπαλοί σου χάνουν βαθμούς τίποτα δεν τελειώνει, ωστόσο οι αγωνιστικές περνάνε και αφήνεις πίσω σου μη νικηφόρα ματς με ομάδες που έχουν τον ίδιο στόχο με εσένα και μάλιστα μερικά από αυτά στην έδρα σου. Το άγχος με τον ΟΦΗ θα είναι διπλό και ίσως όχι μόνο ενός ημιχρόνου. Από την στιγμή που δεν μπορείς να το αποφύγεις εκμεταλλεύσου το και κάνε το δημιουργικό.
Υ.Γ.2: Η ομάδα που προβιβάζεται στην Πρέμιερ Λιγκ να δεις τι ποσά παίρνει από τα τηλεοπτικά, βάζει κάτω, όχι την Ρεάλ Μαδρίτης, τον προϋπολογισμό ενός κράτους. Ας γίνουν κάποιοι λίγο πιο ευρηματικοί όταν θέλουν να επιτεθούν στην εκάστοτε κυβέρνηση κι ας μην μπλέκουν τον αθλητισμό, τους συλλόγους και τον κόσμο που τους ακολουθεί σε γραμμές που θέλουν να περάσουν…
