Βάιος Μπαγινέτας: «Ένας μεγάλος κύκλος κλείνει εδώ» – Η συγκινητική δήλωση του προέδρου της Θύελλας Μεγάλης Βρύσης

Με μία ιδιαίτερα συγκινητική ανακοίνωση, ο πρόεδρος της , Θύελλας Μεγάλης Βρύσης, Βάιος Μπαγινέτας, έκανε τον απολογισμό της πολυετούς παρουσίας του στον σύλλογο, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο αποχώρησής του μετά από 13 συνεχόμενα χρόνια προσφοράς.

Ο ισχυρός άνδρας της ομάδας αναφέρθηκε στις δύσκολες στιγμές, στις δύο ανόδους που πέτυχε η Θύελλα τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και στη φετινή παραμονή στην Α’ Φθιώτιδας, η οποία – όπως χαρακτηριστικά τονίζει – «άξιζε σαν πρωτάθλημα».

«Η Θύελλα έμεινε όρθια»

Μέσα από το μήνυμά του, ο Βάιος Μπαγινέτας στάθηκε ιδιαίτερα στα νέα παιδιά της ομάδας, τα οποία αγωνίστηκαν για πρώτη φορά σε ανδρικό επίπεδο και κατάφεραν να κρατήσουν τον σύλλογο στην πρώτη κατηγορία του νομού.

Παράλληλα, υπογράμμισε πως η ομάδα κατάφερε να σταθεί όρθια παρά τις δυσκολίες, τις αμφισβητήσεις και τα προβλήματα που αντιμετώπισε κατά τη διάρκεια της χρονιάς.

«Ένας μεγάλος κύκλος για μένα κλείνει εδώ»

Συγκίνηση προκαλεί και το σημείο της ανακοίνωσης όπου ο πρόεδρος της Θύελλας αναφέρει:

«Είμαι περήφανος που υπηρέτησα την ομάδα του χωριού μου, της γειτονιάς μου, της ζωής μου. Και σαν ποδοσφαιριστής και σαν παράγοντας.
Ένας μεγάλος κύκλος για μένα κλείνει εδώ».

Ο ίδιος στάθηκε στην προσπάθεια που έγινε όλα αυτά τα χρόνια ώστε ο σύλλογος να αποκτήσει οργάνωση, γραφεία και σταθερές βάσεις, ενώ ευχαρίστησε όσους στάθηκαν δίπλα στην ομάδα και προσωπικά στον ίδιο.

Η ανακοίνωση του Βάιου Μπαγινέτα

«Θύελλα Μεγάλης Βρύσης… ένα κομμάτι του εαυτού μας.

13 χρόνια συνεχούς παρουσίας στον σύλλογο. 13 χρόνια γεμάτα αγώνες, χαρές, λύπες, πίστη και αμέτρητες στιγμές που θα μας συνοδεύουν για πάντα.

Μαζί κατακτήσαμε δύο ανόδους κατηγοριών και φέτος πετύχαμε κάτι που για εμάς άξιζε σαν πρωτάθλημα: τη σωτηρία της ομάδας και την παραμονή στην πρώτη κατηγορία του νομού.

Πολλά ειπώθηκαν. Πολλοί δεν πίστεψαν. Λίγοι βοήθησαν. Και ακόμα λιγότεροι έμειναν πραγματικά δίπλα σε αυτόν τον σύλλογο.

Όμως η Θύελλα έμεινε όρθια. Πιο δυνατή με αξιοπρέπεια.

Γιατί κάποιοι πίστεψαν. Πίστεψαν σε παιδιά που δεν είχαν ξαναπαίξει ποτέ σε αντρική ομάδα. Παιδιά που όμως είχαν πάθος, εγωισμό, ψυχή και πίστη στο όνειρό τους.

Και αυτά τα παιδιά πάλεψαν μέχρι την τελευταία μέρα, μέχρι την τελευταία αγωνιστική, χωρίς να λυγίσουν σε καμία δυσκολία.

Εμείς, σαν παράγοντες, ήμασταν πάντα δίπλα τους σε ό,τι χρειάστηκαν. Όχι γιατί είμαστε επαγγελματίες. Αλλά γιατί είμαστε άνθρωποι που αγαπούν το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και παλεύουν καθημερινά γι’ αυτό.

Φέτος ρισκάραμε. Και στο τέλος βγήκαμε νικητές.

Γιατί το πιο δύσκολο παιχνίδι είναι να νικήσεις τον ίδιο σου τον φόβο. Και εμείς το κάναμε.

Είμαι περήφανος που υπηρέτησα την ομάδα του χωριού μου, της γειτονιάς μου, της ζωής μου. Και σαν ποδοσφαιριστής και σαν παράγοντας.

Ένας μεγάλος κύκλος για μένα κλείνει εδώ.

Όταν αναλάβαμε, δεν υπήρχε τίποτα. Σήμερα υπάρχουν γραφεία, υλικό, οργάνωση και – πάνω απ’ όλα – άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά αυτή την ομάδα.

Θέλω μέσα από την καρδιά μου να ευχαριστήσω τους γονείς που μας εμπιστεύτηκαν τα παιδιά τους. Να είναι περήφανοι για αυτούς τους χαρακτήρες. Γιατί λίγοι θα άντεχαν αυτή τη δύσκολη χρονιά.

Όλοι έχουν μάθει να είναι δίπλα στους δυνατούς. Αυτά τα παιδιά όμως πάλεψαν όταν όλα ήταν δύσκολα. Μέσα στον αγώνα, αλλά και μέσα στην ψυχολογία τους. Και δεν τα παράτησαν ποτέ.

Ένα τεράστιο ευχαριστώ και σε όλους όσοι στάθηκαν δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια. Ήταν λίγοι… αλλά αληθινοί. Και η στήριξή τους, οικονομική και ψυχολογική, ήταν ανεκτίμητη.

Η Θύελλα Μεγάλης Βρύσης δεν είναι απλώς μια ομάδα. Είναι άνθρωποι, ιστορίες, ιδρώτας, χαρακτήρες και ψυχές.

Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά αυτόν τον σύλλογο… η Θύελλα θα συνεχίζει να παλεύει, να ονειρεύεται και να στέκεται όρθια.

Ευχαριστώ από καρδιάς».